Cupramontana, 7 april 2019

Cari amici,

Waarschijnlijk was Maart dit jaar zijn staart verloren, want er werd niet geroerd dit jaar ! In tegendeel de maand bracht ons echt La Primavera zoals het eigenlijk hoort. Onze eerste gasten genoten dan ook van onze narcissen en bloesems.

Dit jaar startten we speciaal, normaal gezien verwelkomen we zo vroeg op het jaar hoofdzakelijk Italianen, maar we begonnen het seizoen met Engelsen en Amerikanen. Het Engelse koppel logeerde al 17 jaar geleden bij ons toen we onze B&B net opstartten, het was dan ook een aangenaam weerzien. De Amerikanen kwamen hun neven en nichten bezoeken, want ooit emigreerden de overgrootouders van Cupramontana naar de States. Erik diende als tolk, daar de Amerikanen geen woord Italiaans spraken en omgekeerd klonk de Engelse taal als Chinees.

Met de wandelgroep uit Cupramontana niets dan zonovergoten trips met mooie panorama’s en speciale abdijen zoals die van de San Vittore bij de grotten van Frasassi, of een zelfgebouwd minidorpje in San Elia.

Het lukte eindelijk weer om eens samen te komen met mijn medeblogsters Laura en Elke van Eccolemarche blog. Laura had zich enkele dagen warmte gegund en nam enkele dagen vrij van haar werk in Noorwegen en Elke kwam terug na 3 maanden Duitsland. De organisatie Happennines nodigde ons uit om samen de rest van Sassoferrato te verkennen, zodat we deze bijzondere gemeente in onze blog zouden vermelden. Eerst ontbeten we in een gezellige bar.

Vervolgens even binnen springen in het atelier van Eduardo die ons vorige keer zo fijn rondleidde, trots poseerde hij met de gitaar waaraan hij nu werkte.

Het museum van het traditionele leven op het platteland stond op het programma. Een interessant bezoek, een soort Bokrijk in het klein. Leuk om te vernemend dat, in tegenstelling tot de noordelijke landen, bij het wekelijkse bad in een teil, hier eerst het jongste kind aan de beurt kwam en niet zoals bij ons de pater familias, Toen al werden de Italiaanse kinderen verwend.

De morgen vloog zo om en we moesten nog naar de zwavelmijn ! Ooit behoorde dit gebied tot het grootste ontginningsgebied van zwavel in Europa, een zeer belangrijke werkgever met de meeste werkgelegenheid tijdens de oorlogen. Maar zeer ongezond werk, de meeste mijnwerkers leefden niet langer dan 45 jaar. De gids gaf ons interessante uitleg op de hele site.

Het agriturismo La Vecchia Stalla wachtte ons al op met een klein middageten zoals ze ons dat beloofden bij de reservering. We willen niet weten wat een grote pranzo inhoudt….

Het kleine voorgerecht

Wat een leuke dag had Gabriele van Happennines voor ons georganiseerd. Hierover zouden we vast en zeker iets leuks kunnen bloggen.

Het voorlaatste weekend kozen Erik en ik weer een gebouw uit om te bezoeken tijdens de FAI dagen , te vergelijken met onze Openmonumentendagen. Het werd de overdekte voedingsmarkt in Ancona. De gidsen waren altijd leerlingen uit de middelbare scholen die de bezoekers rondleidden. Daarna ontdekten we een nieuwe bar met uitzicht op de haven van Ancona.

Sinds kort mag ik mezelf ook Le Marche gastblogger noemen van de Facebook groep Italië Liefhebbers. De regio mag nog altijd gerust in het zonnetje gezet worden, want we kunnen best nog wat toeristen gebruiken zonder dat we overspoeld worden door de massa.

Pasen staat voor de deur , onze Girandola zal de gasten weer op haar Paasbest ontvangen !

Tanti saluti cari

Isabelle en Erik

PS:
– Ik stopte laatst aan een tankstation. Aan de andere kant stopte ook een klant. De uitbater kwam rennend naar buiten, ja er zijn wat problemen met de pomp die de diesel naar boven brengt. Dus moesten we op zijn aanwijzingen om beurten onze tank vullen. 10 tellen ik, dan 10 tellen de andere, 10 tellen ik ,…..als je bedenkt dat ik ons busje moest voltanken……