Cupramontana 31 augustus 2020,

Cari amici,

de lockdown lijkt alweer maanden geleden, alsook het onthaal van onze allereerste gasten na onze opening op 3 juni. Een Italiaans koppel boekte op 19 juni, voor ons net zo spannend als toen we 18 jaar geleden onze B&B voor het eerst openden ! Want nu was het met mondmaskers op , een buffet met bediening en naast de gewone schoonmaak van de kamers ook sanificatie van alles wat men met de handen aanraakt. Ondertussen zijn wij en de gasten er al aan gewend.

Elk land promootte dit jaar de slogan breng je vakantie in eigen land door ! We hebben het geweten; nog nooit verbleven zoveel Italiaanse gasten op onze Girandola tijdens de maand augustus. Nog nooit verkochten onze collega’s en wij een “nee” bij de vraag of wij uberhaupt nog plaats hadden…vooral de periode rond 15 augustus, dè vakantieperiode voor de Italianen, stond de telefoon niet stil. Dat maakte het verlies van de maanden april, mei , juni en juli enigszins draaglijker !

We ontvingen hoofdzakelijk Italianen uit het noorden, die meestal 2 maanden opgesloten zaten tijdens de lockdown op een klein appartement; met onze grote tuin, rustige plek en ons zwembad konden ze weer goed bijtanken. Opmerkelijk was de aanvraag van 6 fietsers, die uiteindelijk een groepje krasse ouderen betrof tussen de 71 en 87 jaar oud ! Ook de 5 motorrijders deden er niet voor onder, bijna 70- ers en nog met de motor dwars door Italia heen !

Toch vonden ook enkele buitenlanders onze Girandola, een Duitse zakenman, een ex-collega van mij met familie (meer dan 20 jaar elkaar niet meer gezien) en voor de allereerste keer een Israëlische familie die al geruime tijd in Milaan woonde.

Als toeristische gids in Umbria startte mijn zus dit seizoen ook niet al te rooskleurig, maar gelukkig arriveerden langzaamaan Nederlandse en Vlaamse toeristen die ze dan wekelijks kon rondleiden in Perugia en /of Assisi. Wij ontvingen uiteindelijk een eenmalige tegemoetkoming als B&B niet van de Italiaanse staat maar van de regio Marche zelf. De absurde administratieve rompslomp om die te innen, bespaar ik jullie.!

We besloten om het Etikettenmuseum en VVV van Cupra terug begin juli te openen met wat gereduceerde openingsuren,daar er, ondanks de toevloed van Italiaanse toeristen, toch minder bezoekers waren. Na een zo lange sluiting kwam er wel een grote schoonmaak !

We maakten kennis met Sylvio Agostinelli die als ex-kampioen motorcrosser (participeerde aan WK in België en Nederland) enkele jaren geleden overstapte op de mountainbike. Hij startte een organisatie waarbij hij goede e-mountainbikes verhuurde met of zonder gids. Sommige gasten van ons probeerden het uit en waren zeer enthousiast !

Als dè belevenis van deze zomer vermeld ik het bezoek van een Italiaanse filmcrew ! Deze contacteerde onze burgemeester voor opnames in Cupramontana. Een promofilm over le Marche stond op hun programma, nu het hele filmgebeuren stil stond. 2 cameramannen, een toonvrouw, een regisseur en een acteur, die een tenor bleek te zijn en zelfs de laatste leerling van Pavarotti !!!’s morgens filmden ze de uitleg van Erik in het museum en ’s namiddags wilden ze absoluut ons verhaal op de band hebben. Mochten we eens meemaken wat dat betekent acteur te zijn, voor we het wisten was het van “action”, “opnieuw”… best grappig om dat eens mee te maken. Mocht de film uitkomen en wij zijn er niet uitgeknipt, dan brengen we jullie meteen op de hoogte !

Toch vonden we nog enigszins de tijd om zelf nog wat te bezoeken , al was het maar voor onze Ecco le Marche blog !

Loreto, de mooie bedevaartsoord, waarvan de legende vertelt dat de engelen het huisje van Maria naar Loreto overvlogen. Op zoek naar de sporen van de Via Flaminia, één van de Romeinse wegen die van le Marche naar Rome leidde. De street art in een gehucht bij Fabriano Cacciano waar we de eer hadden om één van de kunstenaars aan het werk te zien. Een Skype interview van de schrijfster van het spanende boek Belmonte dat zich in le Marche afspeelt.

Onze hooischuur hadden we tijdens de lockdown flink uitgemest waardoor we een aantal zaken op internet konden verkopen. Vooral onze enorme oude fietsen (2 ervan zelfs 30 jaar oud) bleken zeer gegeerd. Ze waren zo verkocht en 2 weken lang ontvingen we nog altijd aanvragen van belangstellenden. Overigens gold hier ook dat de fietsenwinkels overrompeld werden met de aanvraag voor e-bikes…geen enkele meer te verkrijgen van Milaan tot Sicilië….

Wat het weer betreft, maakten we een ideale zomer mee: zodra het te warm werd kondigde zich een onweersbui aan, waardoor de temperaturen weer draaglijker werden. Onze tuin bleef dan ook zeer lang groen, maar eind augustus bracht een langdurige hittegolf van 38 graden toch de droogte mee.

In augustus logeerden veel gasten bij ons, meer dan we ooit hadden gehoopt. Indien in september toeristen nog altijd onze Girandola kunnen vinden, dan zullen we meer dan tevreden zijn ! In ieder geval blijven we flexibel: geen voorschot, gratis annulering en appartement hoeft niet meer van zaterdag tot zaterdag.

Tanti cari saluti

Isabelle en Erik

PS:

  • ’s Avonds op de eerste dag dat het etikettenmuseum weer open was, belde de burgemeester ons op: er bleek iemand te zijn opgesloten ! Het meisje dat het museum afsloot, had niet gezien dat er nog bezoekers in de kruidentuin stonden ! Gelukkig kon Erik ze bevrijden.
  • Mijn zus bezocht Rome en had wat info nodig bij het Japans cultureel centrum. Hier mat men de koorts bij de ingang, maar ja als je al een hele dag in de hitte van Rome liep, dan stijgen de lichaamstemperaturen, dus kon ze niet binnen. “Ga maar wat afkoelen”. Ondertussen kwam het personeel terug van de middagpauze, maar ook zij hadden een te hoge temperatuur en mochten niet binnen. Maar probeer maar eens af te koelen in de Romeinse hitte…
  • Tijdens een bezoek aan een dorpje zagen we in de verte dat de doorgang onder de poort afgesloten was met een hek. Moesten we rechtsomkeer maken ? Een vrouw die voor ons liep , wandelde rechtdoor…misschien wist zij nog een steegje ? Nee hoor, ze haalde het hek gewoon even weg , liep onder de poort en het hek werd terug gezet. Wat de inheemsen doen, dat konden we ook !
  • We reden ergens naar toe, ging de telefoon plotseling af. We zetten ons aan de kant en namen op. Opeens stopte er een auto. Wilde de bestuurster misschien ons de weg vragen ? Integendeel, de vrouw zei ons dat we hier helemaal niet mochten stoppen, dat we de de weg versperden (niet waar ) We keken haar ongelovig aan. Toen schreeuwde ze dat zij de politieagente was van deze gemeente, (dat was niet te zien aan de auto) en wees hierop haar hemd waar we inderdaad het insigne van de politie zagen. We hadden geen zin in een bekeuring en zeiden haar dat we vonden dat er nog genoeg plaats was, maar dat we zouden wegrijden. “Ja” zei ze nog, “want ìk ben de politieagente”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *