Herfst en het bleef nog lang zomerweer !

Cupramontana,11 oktober 2020,

Cari amici,

Met veel plezier stelden we vast dat de Girandola, als kleinschalige accommodatie, nog altijd geapprecieerd werd bij de toeristen. Nu reisden beduidend meer buitenlanders; Duitsers, Engelsen (heb nu rechtstreekse connecties om gratis naar de Chelsea Flowershow te gaan !), met als leuke verrassing: onze allereerste gasten ooit die bij ons logeerden en die geen vriend of familie waren. Zij woonden ondertussen al enkele jaren in een meer zuidelijke regio in de Molise en waren even op doortocht, dus hadden we natuurlijk weer veel om bij te kletsen. Ook andere ex-gasten van ons die nu zelf iets runnen in de Abruzzo met alpaca’s, bezochten ons.
Nog een surprise: er stopte een auto aan ons hek, stapte er een Italiaanse vrouw uit ons enthousiast begroetend of we haar nog kenden, want ze had hier jaaaren geleden regelmatig gelogeerd. Na even denken herinnerde ik het me weer: onze allereerste gast die glutenvrij moest ontbijten, in die tijd geen sinecure want alleen de apotheek verkocht glutenvrije artikelen. Ze was benieuwd of we uiteindelijk ons zwembad hadden aangelegd zoals we dat toen planden. Ja hoor kom maar kijken !

Onze gasten boften enorm met het weer, nog nooit maakten we zo’n warme septembermaand mee, de wijnboeren startten dan ook veel vroeger dan anders met de pluk. Ik kon weer even de zaterdag wandeling herstarten, onze Duitse gast ging ook mee en genoot ervan; rond het mooie plaatsje Serra San Quirico verliep de tocht met als toemaat de barokke kerk die nu open was. Ongelooflijks dat zo’n rijk versierde kerk deel uit maakte van zo’n kleine gemeente.

Ondanks de gasten vond ik nog af en toe een gaatje om weer de regio te verkennen voor de Marche blog: met Erik bezochten we de betoverde rivier waar een groepje vrijwilligers een sprookjes pad aanlegden. Niet te geloven, we ontmoetten 2 makers ervan, maar zouden in oktober terug komen om een beter interview af te nemen.

• 

• 

• 

• 

• 

Ondertussen was mijn Duitse medeblogster weer even in het land, waardoor we weer wat afspraken maakten: een bedrijfje opgericht door enthousiaste jongelui die een speciale plant op de markt zetten Paccasassi of zeevenkel, zij verwerkten die tot verschillende producten, mosterd sausen, pesto maar ook ingemaakt en trachtten er een renderende business van te maken. Naast het fabriekje verkenden we tevens de velden waar ze de zeevenkel kweekten, want tegenwoordig mochten ze niet meer in het wild geplukt worden. Langzaamaan probeerden ze nu zich kenbaar te maken in het buitenland, maar wegens het gebrek aan voedingsbeurzen dit jaar, verliep dat natuurlijk moeilijker. Dus wie bedrijfjes, winkels kent die Italiaanse producten verkopen in Nederland of België, kunnen altijd met Rinci contact opnemen, ze spreken er Engels !

• 

• 

• 

• 

• 

Federico van Marchecraft had ook weer iets leuks voor ons in petto, Laura van het pottenbakken in Appignano…… Zij geeft cursussen aan zeer klein groepjes omdat men volgens haar de cursisten beter iets kan aanleren en opvolgen. Ze maakte van kunstige keramiek tot gebruiksvoorwerpen. Er waren echt heel leuke voorwerpen bij. In haar atelier liet ze dan op de draaitafel een demonstratie, natuurlijk door een ervaren persoon zag het er heel gemakkelijk uit maar als je het zelf moest doen…alleen het aanleren van het centreren van de klei duurt lang, voordat je dat onder de knie hebt. Zo beleefden we opnieuw een interessante namiddag.

• 

• 

• 

• 

Toevallig hoorden we dat er na jaren opnieuw een VVV in het centrum van Ancona kwam, meer bepaald in een antieke krantenkiosk. Voor die gelegenheid organiseerden de gidsen allerlei speciale wandelingen, o.a. een bezoekje aan een Romeinse cisterne. Daar schreven Elke en ik ons voor in, want er mochten telkens maar een bepaald aantal personen binnen met de gids. De toer maakte deel uit van Ondergronds Ancona, waar het oude rioleringssysteem en waterleidingen bezocht kunnen worden. Interessante uitleg en zeker een stimulans om wanneer het terug mogelijk zal zijn een ondergrondse tocht mee te maken.

• 

• 

Dat onze blog langzaamaan bekend en graag gelezen wordt merken we aan de verscheidene reacties die we ontvangen. soms willen ze ons ook ontmoeten maar om alle 3 bloggers samen te leren kennen is niet gemakkelijk, daar Laura nog altijd voor haar werk in Noorwegen vertoeft. Toch maakten we kennis met een Italiaans /Nederlands koppel dat hier een vakantiewoning bezat in le Marche en waarvan hij EU Ambassadeur was, voornamelijk in Afrika maar nu zijn laatste 4 jaar in Myanmar zou doorbrengen.

Het was misschien niet echt herfstweer, maar een herfsthoekje mocht er wel komen op onze Girandola. Wat de rest van het jaar brengt, weten we absoluut niet. De regels worden ook hier strenger, doch gelukkig zijn in onze regio het aantal besmette personen nog laag en hopelijk blijft het zo. De meeste mensen volgen dan ook de maatregelen.

Wij wensen dan ook iedereen een goede gezondheid toe !

Tanti cari saluti.

Isabelle en Erik

PS:

• Elke kende een viswinkel in Ancona gespecialiseerd in stoccafisso (stokvis). We betraden een nieuwe zaak waar we hartelijk ontvangen werden voorzien van de nodige uitleg. Bovendien ontvingen we bij onze aankoop zelfs nog gratis ragu voor de pasta ! ” Oh ” zei Elke ” uw winkel hebt u waarschijnlijk nog niet lang…?” De verkoper keek ons al lachend aan en antwoordde: ” onze zaak bestaat al sinds 1900 !!!”
• Erik en ik stopten bij een wegrestaurant waar veel vrachtwagens stonden op de parking, altijd een goed teken wist hij uit zijn ver chauffeursverleden. De kelner was uiterst blij dat Erik Nederlander was en zelfs Ajax supporter (in zijn jonge jaren dan). Elke vrije minuut kwam hij even aan onze tafel om zijn heimwee te betuigen naar al die Nederlandse voetballers, Van Basten, Gullit en co….we werden op het einde nog rijkelijk met limoncello verwend !