Cupramontana, 21 april 2020,

Cari amici,

Normaal duurt een quarantaine 40 dagen, maar de 42 ste dag is bijna voorbij en onze lockdown is nog altijd even streng. Samen met alle Italianen hopen we op een versoepeling vanaf 4 mei. De mate van het loslaten van de maatregelen zal wel afhangen van de regio waar men woont, helaas voor le Marche staan we nogal achteraan wat dat betreft.

In afwachting gaan we, afhankelijk van het weer,verder met onze werkzaamheden zoals onkruid wieden, snoeien, verplanten, kamers e.d. grondig onder handen nemen zoals de stenen vloeren weer in de was zetten enz…We maakten er een extra zithoek bij, dit in het kader van de 1,5 meter economie. Ook wij zullen waarschijnlijk de werking van onze B&B enigszins moeten aanpassen aan het nieuwe afstand houden. Maar voorlopig mag er toch nog niet gereisd worden….

De verhalen over onze reis naar Elba vielen goed in de smaak, zodat ik besloot om verder te gaan met enkele reisverhalen, maar nu natuurlijk over onze eigen regio. Voor diegenen die er al geweest zijn, een mooie herinnering en voor zij die er nog nooit waren, misschien een reden om tot eens bij ons te komen ?

Tanti cari saluti

Isabelle en Erik

Eén van de mooiste Marchigiaanse attracties vormen de grotten van Frasassi, amper een kwartier rijden van waar wij wonen. Reeds 5 keer bezocht ik ze en telkens werd ik overweldigd door dit fenomenale natuurwonder. In 2021 vieren we het gouden jubileum van de ontdekking; een groep jonge speleologen (tussen de 15 en 22 jaar oud) ontdekte louter toevallig het bestaan ervan in 1971, waarbij ze hun brevet van speleologie net op zak hadden ! Enkele jaren geleden kregen we de kans om de tegenwoordige grijsaards aan het woord te horen over hoe ze er bijna een maand over deden om tot het binnenste van de grotten te geraken.

De rit ernaar toe wordt goed aangegeven, men kan zijn auto gemakkelijk kwijt op een reusachtige parking. De kaartjes koopt men bij de biglietteria en daar hoort men hoe laat de rondleiding begint. Van haf juni tot/met midden september kan men zelfs een gids volgen in het Engels, Duits of Frans. Anders beschikken ze over audioguides, ook in het Nederlands.

Een pendelbus brengt de bezoekers tot de ingang, waar de gids de groep opwacht. De rondleidign start met een wandeling door een lange gang waarna men meteen een reusachtige ruimte betreedt die de Dom van Milaan moeiteloos zou bevatten zonder hierbij de wanden aan te raken. Men verliest hier ook elke vorm van verhoudingen en proporties van afmetingen. Een enorme indrukwekkende zaal. Daarna volgt men de gids van de ene mooiere plek naar de andere, met wonderbaarlijke formaties, grillige figuren van bijvoorbeeld een ijsbeer, de zaal van de 100 kaarsen enz… de belichting is zo natuurlijk mogelijk gehouden. Wie de kans heeft om de grotten te bezichtigen buiten het hoogseizoen, zoals ik eens de enige groep was, kan dan de enorme stilte ervaren slechts onderbroken door de neervallende waterdruppels………..

De temperatuur ligt altijd rond de 15 graden, aangenaam koel in de zomer en absoluut niet koud in de winter. De grotten zijn het hele jaar door geopend behalve 2 weken in januari voor onderhoud. Na het bezoek, dat ongeveer anderhalf uur duurt, kun je vanuit de ingang nog verder de kloof inwandelen tot ongeveer 800m. Aan de rechterkant bemerk je een kleine parking met een bord de Santuario di Madonna di Frasassi.

Via een breed goed begaanbaar pad klimt men langzaam omhoog naar 2 speciale kerken: de oudste kerk bouwde men in de 11de eeuw, de Santa Maria infra saxa, direct in de rotswand. De tempel van Valadier richtte men op in de 19de eeuw in opdracht van de toenmalige paus Leo XII die uit Genga afkomstig was, de kleine zelfstandige gemeente die het hele grottencomplex en omgeving omvat.

Bovenaan gekomen geniet men van een mooi zicht op de kloof en de speciale kerken ! Met een gids bezocht ik ooit de grot achter de tempel, getooid met helmen en lampjes. Op een gegeven ogenblik deden we allen de lichten uit en moesten we even zwijgen. ….duizenden vleermuizen hoorden we toen als het ware piepen….de grootste Marchigiaanse vleermuizenkolonie leefde namelijk hier. Bovendien bevonden we ons op de plaats waar men zeer veel voorwerpen terugvond uit het Stenen tijdperk, waaronder een uiterst zeldzaam Venusbeeldje van meer dan 20.000 jaar oud.

Genoeg gewandeld? Middageten kan men of in het gehucht San Vittore waar zich enkele restaurants /pizzeria’s bevinden. Overigens bij mijn allereerste bezoek aan de grotten parkeerde men hier nog en ging men te voet naar de ingang. De parking werd te klein voor het stijgend aantal bezoekers en verhuisde naar de huidige plek tot groot protest van de horeca want die hadden zich immers hier gevestigd. Je kan ook terugkeren naar de parking en daar een broodje eten aan één van de verschillende kraampjes. Jammer dat je wel niet meer terecht kan bij het kraampje van Anna, een Belgisch Limburgse die er al jaren stond en waar men in het Nederlands en zelfs in het Limburgs terecht kon. Maar iedereen mag wel eens met pensioen. Aan de toeristische bedoening merkt men dat dit de meest toeristische plek van de Marche is, tevens een zeer geliefd doel voor schoolreizen van veel Italiaanse scholen.

Wie kinderen heeft kan daarna bij San Vittore een kans wagen in het avonturenpark, zowel voor kleine kinderen, als jongeren en volwassenen uitgerust met klim- en abseiltoestanden.

Gaat de voorkeur uit naar cultuur, dan raad ik een bezoek aan de Romaanse kerk San Vittore delle Chiuse, die nog altijd de Romaanse eenvoud afstraalt uit de 11de eeuw. Eeuwen lang genoot het hoogstwaarschijnlijk van een zeer rustige ligging omgeven door de bergen. Het vroegere klooster herbergt het archeologisch museum met als trekpleister de Ichtyosaurier één van de eerste zeezoogdieren die hier 150 miljoenjaren geleden voorkwamen.

De gemeente Genga die na de ontdekking van de grotten aanvankelijk ervoor zorgde dat deze toegankelijk werden voor het publiek, ligt wat verder en hoger op een heuvel. Aan de buitenkant vindt men gemakkelijk parking, het is er altijd rustig. Een kleine gemeente, waarvan men sommige huizen rechtstreeks op de rotsen bouwde. Bovendien kan men hier een kopie van het beroemde Venusbeeldje bekijken, men bouwde er nl. een museum rond: van Venus tot de Maagd Maria; het oorspronkelijke marmeren Mariabeeld van de tempel van Valadier verhuisde men naar dit museum.

Voor het avondeten kan je eventueel terecht bij la Locanda del Papa, een restaurant in de stadsmuur van Genga, bekend voor zijn heerlijke plaatselijke gerechten.

Nog even een oude foto van de opening van de grotten voor het publiek in 1974 .