Nog even genieten van de lange nazomer op de Girandola !

Cupramontana 12 november 2023,

Cari amici,

Sinds enkele dagen pas, deed de herfst zijn intrede. Daarvoor genoten we dit jaar uitzonderlijk lang van een prachtige nazomer. Tot grote vreugde van onze laatste gasten in oktober ! Zelfs ons zwembad hielden we langer open dan normaal; een Duitse vriendin die samen met een Franse vriendin even op nostalgietrip kwam, Italiaanse familieleden voor het 65-jarig trouwjubileum van hun familie in ons dorp, bezoek van Engelse ex-gasten die na 7 jaar eindelijk enige vorderingen in de verbouwingen opmerkten van hun beschadigd huis door de aardbeving. Onze trouwe gasten Anja en Peter, waarbij de laatste officieel op 1 oktober op pensioen ging. Hierop moest natuurlijk tijdens het ontbijt geproost worden! Bovendien ook een zeer sportief Nederlands koppel, dat praktisch alles met zijn ebike deed. Leuk om zo het toeristisch seizoen mee af te sluiten. Waarbij de klasgenoten van Erik Onze Girandola helemaal als laatsten verlieten.

Maar natuurlijk maakten we nog de wijnfeesten mee. De stand Cherubini waar we al jaren meedraaien, maakte dit jaar een hele verandering mee: dubbel zo groot als vorig jaar, mooie kasten voor de wijnflessen, een fatsoenlijke ijskast en bye bye aan het betalingssysteem via gekleurde bonnetjes. Dit laatste tot groot verdriet van pa Cherubini want de nieuwe betalingswijze per computer ging zijn petje te boven. Maar ja wat moest hij dan doen ? Zitten aan de kassa zoals de vorige jaren bleek geen optie. Aanvankelijk zat hij naast zijn zoon aan de kassa (die met een gebroken voet sowieso geen andere taak had kunnen doen) Doch uiteindelijk besliste hij dan voor de allereerste keer dan maar ook aan de tafels te bedienen. Erik bleek dan weer de flessenontkurker te zijn. Zelf stond ik voor het tweede jaar in de keuken. We hadden veel nieuwe helpers dit jaar, dus beschouwden ze mij als volledige ancien in de keuken en keken ze me allemaal verwachtingsvol aan, om te weten wat er allemaal moest gebeuren. Nu het moet gezegd, na 4 dagen waren we een uittekend team geworden !!! De jeugd mocht dan ook dit jaar weer de gasten bedienen aan de tafels. Wie ook weer van de partij was ? De onvermoeide nonna Anita van 94 jaar ! 4 avonden lang stond ze weer aan het fornuis, de jongeren maar klagen dat ze moe waren enz… zij haalde haar schouders op, want dit was volgens haar helemaal niet hard werken.

In ieder geval maakten we wel het allerwarmste wijnfeest ooit, wat we ook aan het bezoekersaantal merkten !

Daarna pakten we onze mobilhome in en vertrokken voor een lang weekend naar Parma. In de buurt ervan woonden zeer trouwe gasten van ons, een Belgisch/Italiaanse familie die ons al jaren vroeg om eens bij hen langs te komen. De dochter had haar ketting bij ons laten liggen, een goed excuus om er te geraken. Bij Bologna verlieten we de snelweg om zo binnendoor te slingeren:

Zo belandden we dan uiteindelijk in het dorpje Torrechiara, waar onze vrienden woonden. Op het dorpspleintje zelf runde onze vriendin samen met enkele vrijwilligers sinds 2 jaar weer een bar. Doch de eigenaar van het gebouw wilde de huur verviervoudigen, zodat ze tot hun grote spijt met de bar moesten stoppen. De komende weekends organiseeerden ze dan ook volop activiteiten om de voorraden op te maken. Het werd een heel gezellige avond. De slaapplaats vonden we dan ook in het dorpje.

De volgende dag mochten we met onze vrienden naar Bardi, ca anderhalf uur rijden, waar de moeder van onze vriendin woonde, naar de zondagse pranzo. Zij had ook al enkele keren bij ons gelogeerd. Eerst bezochten we Bardi zelf, een charmante plaats, om daarna de rest van de dag al etend en luierend door te brengen in een mooie fantastische tuin. Hierna namen we afscheid en reden richting Brescello. Het dorp waar de series en films van Don Camillo en Peppone werden gefilmd. Een echte nostalgietrip voor de kenners. Met onze fietsen besloten we er naar toe te rijden. Het dorp leefde echt van deze personages. Eén van de afleverignen vertelde de reis van Peppone naar Rusland. Hiervoor hadden ze een hoek van het dorp omgetoverd tot Russische plek. Dat kon je nu ook nog altijd zien.

Het museum op zich bleek ook heel interessant, eerst bezocht je het archeologische gedeelte waarna de beroemde personages volgden. Zo wist ik eindeljk waarom Don Camillo gespeeld werd door een Fransman want de regisseur bleek ook een Fransman. De figuranten bleken de dorpsbewoners zelf te zijn. Een oscarnominatie leverde helaas op het laatste nippertje geen Oscar op, wat volgens de Macarthisten (we zijn dan 1953) werd het communisme veel te positief voorgesteld. In ieder geval voor de liefhebbers …het was de moeite. De museumbediende vertelde mij dat vooral Duitsers het museum bezochten dit tot haar grote verbazing. Tja verklaarde ik haar, die serie was dan ook echt een hype in Duitsland !

De volgende dag bezochten we een halve dag Parma om vervolgens naar huis te rijden. Het bleek een gezellige stad met een opmerkelijke Dom.

Ons middagmaal namen we in een Italo/Ethiopisch restaurant, eens iets anders, waarbij we natuurlijk een Afrikaanse schotel uitkozen, lekker maar pikant !

Eenmaal thuis sloten we het zwembad, bracht Erik nog enkele gezellige dagen door met zijn klasgenoten, waarna we dan een paar dagen in Belgie vertoefden ivm de administratieve rompslomp die helaas gepaard gaat met overlijdens. Wel een leuk weerzien met Eriks moeder en zus en met mijn broer en zussen, waarbij we tussen de regenbuien door in een leuke Luikse brasserie belandden.

De herfst Openmonumentendagen bracht ik eerst in de lavendelkwekerij te Asssisi door, waar ik natuurlijk speciale lavendels kocht en een siersalie, dat stond namelijk nu in overvolle bloei.

Op mijn terugweg bezocht ik Cerreto D’Esi. Tijdens de Monumentdagen leiden altijd scholieren de bezoekers rond. Kan mee-of tegenvallen. Het werd een interessant bezoek aan een oude apotheek die tevens enkele religieuze schilderijen en voorwerpen tentoonstelde. een supervriendelijke vrouw gaf hier ook wat uitleg.

De rest van de wandeling gebeurde al slenterend door de gezellige steegjes

Om dan uiteindelijk bij een vroegere bakkerij te belanden.

Ons bezoek eindigde in een verrassend mooie kerk, van binnen dan.

Meer details over het bezoek kan je altijd lezen in onze Marcheblog.

Ook voor de Macheblog, deden Erik en ik een open air tour rond Arcevia. Enkele jaren geleden maakte men een beschreven tocht rond en in Arcevia langs monumenten en kunstwerken. Een leuke manier om de stad beter te verkennen. In ons artikel hierover kan je de hele route meemaken.

Een mooi initiatief vormde de tentoonstelling en filmvoorstelling van 2 Belgisch/Nederlandse vrienden van ons. Zij architecte en kunstschilder, hij architect en regisseur, maakten gedurende de 4 seizoenen een mooie filmopname van hun buren, die nog redelijk traditioneel hun landbouw bedrijven. De kunstwerken pasten dan ook samen met de film, nl het riet dat langs de akkers groeit en die vroeger gebruikt werd om manden e.d. te vlechten. Dit alles 3 dagen lang in het etikettenmuseum te Cupramontana, een mooie documentatie over het leven van vroeger.

Onze vakantie is nu begonnen, waarbij we zeker en vast nog met onze mobilhome op pad gaan. Na kerstmis tot midden maart hopen we ergens naar toe te gaan waar de zon nog schijnt. Eerst nog een cat/housesitter zoeken en dan zijn we weg.

Tanti cari saluti

Ps:

• tijdens onze tocht langs Arcevia belandden we ook even in het centrum. De wijnfeesten stonden voor de deur en hiervoor repeteerde, midden op de piazza, een hele school voor een opvoering. Een complete chaos doordat de docenten het niet met elkaar eens waren hoe het eruit moest zien, (zeer duidelijk voor de kinderen!) en doordat die hele groep scholieren de doortocht compleet blokkeerde voor het verkeer. Er stond dan ook een hele lange file aan te schuiven in de smalle straatjes van de stad. Waarbij de chauffeurs geen idee hadden waarvoor ze eigenlijk stonden aan te schuiven.