Met onze Girandolatrotter op reis, de maidentrip ! Laatste deel.

Cupramontana, 1 april 2022,

Cari amici,

Vandaag schrijf ik jullie het laatste deel van onze reis naar de familie in het noorden van Europa. Ondertussen maakten we wel kleine uitstapjes in la Bella Italia, waarover we jullie natuurlijk in de toekomst zullen berichten.

Ons laatste verslag berichtte over onze tocht naar de Duits/Oostenrijkse grens. Na 5 weken keerden we terug in Füssen:

Deel 7: 20/12/2021-23/12/2021:

Italië voerde opnieuw een testplicht in voor al wie uit het buitenland het land inreisde. In Duitsland genoeg testcentra, zodat we ’s avonds terecht kwamen bij een klein Rode Kruis filiaal, waar het testen zonder afspraak gebeurde. Na een kwartier ontvingen we op onze GSM een negatief resultaat. De klok wees al 19 uur aan, we reden tot onze overnachtingsplek van 5 weken geleden, doch die was gesloten doordat het veel gesneeuwd had. We besloten om dan meteen Oostenrijk te doorkruisen en een plekje te zoeken net over de Italiaanse grens.
De tocht verliep vlekkeloos, opnieuw nergens controle en we stopten in een dorpje 1000m hoog in de Dolomieten.
’s Anderendaags stond de thermometer op -6 graden, maar onze verwarming functioneerde uitstekend ! We verlieten de Dolomieten om het Gardameer te bezoeken, waar we nog nooit geweest waren.

Zo zonnig deze morgen, zo bewolkt dat het Gardameer ons verwelkomde. We kozen de westkant uit, waarbij we de panorama’s van het meer bewonderden. Eigenlijk hadden we ons een bredere weg voorgesteld, gezien het drukke toerisme tijdens de zomer. Doch we reden op nogal smalle delen, leek ons tijdens de zomer niet erg aangenaam.

We stopten bij het Stadje Salò, dat in de 14de eeuw een rustoase vormde voor de rijke Venetianen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen Italië in 1943 zich aan de kant van de geallieerden plaatste, stichtte Mussolini hier nog een kleine republiek, die hij anderhalf jaar bestuurde.
Tegenwoordig was het een mooie badplaats aan het Gardameer. In de winter bleek het nogal uitgestorven, de meeste horecazaken waren gesloten. Maar het straalde ondanks het grijze weer een charmante sfeer uit, zeker langs de mooie strandboulevard. Hier zagen we ook de meest noordelijke olijfbomen uit Italië.

Na ons bezoek ging onze reis verder tot Mantua of Mantova. We vonden een rustige overnachtingsplaats aan een kerkhof, morgen zouden we de bekende stad bezichtigen.

Warempel, de volgende dag begroette ons een mooie zon ! Eindelijk weer het Italiaanse licht dat we echt gemist hadden ! We parkeerden aan de buitenkant van de stad om via de Ponto San Giorgio over de Mincio rivier, te voet tot het Castel San Giorgio aan te komen.

Mantova ooit een rijke stad zeker toen de Gonzaga familie aan de macht kwam van de 14 de tot begin 18de eeuw ! De talrijke palazzi, kerken getuigden er nog van. De reusachtige piazza Sordello, vertegenwoordigde nog volledig zijn historisch verleden; volledig bezet met keitjes en geflankeerd met de fraaie palazzi. Eén viel duidelijk op, de palazzo ducale, of misschien beter gezegd de reggia, want het bestond uit allerlei bijgebouwen, een echt doolhof. Elke nieuwe hertog wenste immers zijn eigen vertrekken te ontwerpen.

Ook nog te zien op de piazza: de kathedraal San Pietro die vandaag, door een huwelijk, niet toegankelijk voor het publiek was. In de 9de eeuw door een brand vernield en daarna in gotische stijl herbouwd, waarbij de facade in de 18 de eeuw een nieuw gezicht kreeg.

De Romeinen vestigden zich hier ook, getuige de opgravingen…

De palazzo Ragione bouwde men in de 13 de eeuw als justitiepaleis avant la lettre. Net ernaast de horlogetoren uit de 15de eeuw.

Rechts ervan bemerkten we een merkwaardig rond gebouw, Chiesa di San Lorenzo lazen we. De oudste kerk van de stad uit het jaar 1000 gebouwd op de resten van een Romeinse tempel gewijd aan Diana. Men baseerde zich hiervoor op de Heilig Graf kerk in Jeruzalem.
In deze Mantovaanse kerk bewaarde men eeuwenlang het Heilige Bloed van Christus, dat uiteindelijk verhuisde naar de crypte van de Sint Andreaskerk. De San Lorenzokerk sloot men in 1579 om in het begin van de 20-ste eeuw dit gebouw te herontdekken.

De Sint Andreaskerk bevond zich wat verderop, waar ik heel even kon binnenwippen, maar waar ze ook van alles aan het klaarmaken waren voor één of andere dienst. Kenmerkend was de koepel die men al van verre zag.

Net zoals Bologna bestaat Mantova uit heel veel winkelstraten met bogengalerijen of portieken. Via de brug over de Rio, wandelden we langzaam op de grote weg Via Giuseppe Mazzini tot aan Palazzo Te, helemaal aan de rand van het centrum. Een intrigerend bouwwerk, opgericht in de 16de eeuw in opdracht van Filipo Gonzaga voor zijn minnares Isabelle Boschetti. Het moet een juweeltje van binnen zijn met als klap op de vuurpijl de Sala dei Giganti (de Zaal der Reuzen), waar de kunstenaar Giulio Romano de mythologische strijd tussen de Titanen en de Giganten afbeeldde.

Prachtige stad om zeker nog eens te bezoeken maar dan de musea en de palazzi van binnenin. Nu genoten we liever van het mooie weer. Onze Girandolatrotter bracht ons voor onze allerlaatste nacht aan de Adriatische kust bij het badplaatsje Bellaria gelegen tussen Ravenna en Rimini.

Na ons ontbijt reden we naar huis; na 5 weken en 3 dagen en bijna 7000 km op de teller, bereikten we onze Girandola.

Tanti saluti,

Isabelle en Erik