De weergoden begroeven defintief hun strijdbijl; deze morgen scheen de zon volop. De meest moedigen haalden dan ook hun zomerse outfit tevorschijn, bermuda en t-shirt, en de allermoedigste besloot om eerst een rondje te lopen !
De paparazzi profiteerden van het mooie licht:
De chauffeurs kregen vandaag een dagje rust, want het aantal af te leggen kilometers bleef beperkt: bezoek aan de markt van Cupramontana stond vandaag op het programma. De toeristen (lees korte broek en t-shirt) kregen veel bekijks van de inheemsen, die zelf al bijna in winteroutfit liepen. ” Waarom hebben ze een korte broek aan ?” vroeg één van de oudere mannen. ” omdat ze het warm hebben” antwoorrde Babelle. Hoofdschuddend verliet de man onze groep…
Ons marktbezoek slaagde 100%: buffelmozzarella en enkele tomaten voor de lunch, Magda verblijdde zich met Italiaanse kledij en Theo vergrootte zijn gastronomische souvenirs met een prosciutto en een salami !
10 jaar geleden maakten we een olijfolie-degustatie mee bij Nadja in haar olijfoliemolen. Hier wilden we wel nog eens olijfolie kopen! De voormiddag zou de juiste tijd zijn. Vanwege het slechte olijvenjaar (schimmelziekte en de olijfvlieg), werkte de molen zelfs onregelmatig. Wat een verschil met andere jaren op dit tijdstip van het jaar, maar zo kon Nadja op haar gemak nog al onze vragen beantwoorden, onze olijvenkennis weer opfrissen èn ons weer van het lekkere ijs met citrusolijfolie doen smullen !!!
Ondertussen protesteerden onze magen en reden we terug naar de Girandola, de salade caprese was snel gemaakt, eveneens de bruschette met de heerlijke olijfolie en de lekkere olijvenpatès, geschonken door Nadja.
Het middagbezoek aan San Severino Marche schrapten we, hiervoor koos de demokratische meerderheid voor de wandeling naar het grottenklooster, de Eremo dei Frati Bianchi. Alleen te bereiken met de benenwagen !
Omstreeks het jaar duizend maakten enkele monniken holen in een rotswand om er te wonen. De religieuze gemeenschap groeide en tussen de 16de en de 18de eeuw bouwden ze een klooster en een kerkje.
Ons sportief groepje, het moet gezegd, kwam moeiteloos aan en keerde eveneens moeiteloos terug !
Tegen kwart na zeven stond iedereen klaar voor de gastronomische afsluiter van de dag : de Pizzeria Il Cassero in het buurdorpje Apiro. Gelegen in de stadsmuur , één van de weinige restaurants die buiten het seizoen ’s maandags open was. Onze gereserveerde tafel stond al mooi gedekt in een nis, wij pasten allemaal precies rond de vierkanten tafel. De meesten gingen voor een pizza, 2 kozen echter de spaghetti met rivierkreeft in tomatensaus. Zeer gevaarlijk voor diegenen die naast hen zaten, het bleek nl. geen sinecure om zonder te morsen die rivierdiertjes op te eten !
Het werd een bonte avond met een kleine negatieve noot, Paul voelde zich minder goed, maar gelukkig bracht de cola de ultieme oplossing.
’s Avonds besloten we om nog even in de ontbijtzaal de app uit te bespreken, die het bijhouden van een traditionele kas tot het verleden maakte. Het bleek tevens een hilarische afsluiter met de theatrale verhalen van onze theaterman Schleimy. Vooral het verhaal van een toneelvoorstelling voor slechtzienden, een blindengeleidehond die zijn baasje ten alle prijze wilde verdedigen en hierbij zijn baasje bijna in het ziekenhuis deed belanden.
