Cupramontana, 8 april 2021,
Cari amici, Vorige maandbrief stond vol wandelingen en uitstappen, maar de voorbije maand maart vertoonde veel gelijkenissen met die van 2020; ja want opnieuw belandden we in een strenge lockdown, m.a.w. verbod om je eigen gemeente te verlaten en wandelingen alleen in de buurt van je eigen woning. Weliswaar een verbetering met vorig jaar want toen mochten we ons maximaal 200 meter van ons eigen huis bewegen. Gelukkig wonen we landelijk, waardoor we toch over enige wandelmogelijkheden beschikken.
De mooiste en meest avontuurlijke wandeltocht vanuit onze Girandola ? We woonden hier nog maar net of de dorpsbewoners raadden ons een toer aan naar een mythische plek. Doch de eerste keer geraakten we er niet, want onvindbaar. Gelukkig geldt driemaal is scheepsrecht om uiteindelijk bewapend met laarzen en snoeimateriaal, vechtend met hoog gras en metershoge bramen, een bospad te bereiken. Indiana Jones had het minder moeilijk gehad. Een stenen poort ingesnoerd in de klimop doemde opeens voor ons op. Geheimzinnig, vooral dat we ons einddoel totaal niet kenden.
Eenmaal door de poort bemerkten we een speciale zandstenen rotswand, grillig gevormd door de eeuwenlange erosie. De overgebleven muren verdwenen volledig in de vegetatie... Geïntrigeerd geraakten we verder, de ruïne onthulde steeds meer zijn reusachtige omvang. Tenslotte keken we op een rotswand waarbij de voormalige rotswoningen nog zichtbaar waren. Een fontein prijkte in het midden van een verwaarloosd grasveld met zicht op wat ooit een prachtig klooster of hermitage was geweest. We stonden nl oog in oog met de Eremo dei Frati Bianchi, de hermitage of kluizenaarsklooster van de witte broeders. Vanaf het jaar 1000 n Ch bewoonden enkele monniken uit de Camaldolenzer Orde de holen in de rots. Zij droegen witte pijen vandaar de benaming witte broeders. Deze orde was een vertakking van de Benedictijnen want naast ora et labora voegden zij het kluizenaarschap toe aan hun leefregels.
Tussen de 16de en 18 de eeuw bouwde men een echt klooster met bijgebouwen, herhaaldelijk hersteld want het gebied was en is nu nog altijd onderhevig aan ernstige erosie verschijnselen zoals aardverschuivingen. We konden nog net veilig de binnenplaats op, maar alles stond op instorten. De laatste monniken verlieten de site in 1928, waarna het privébezit werd. Doch jarenlange verwaarlozing eiste haar tol, de gemeente mocht zich vervolgens eigenaar noemen maar deed er niets mee. Het werd de plek van de Cuprensers als wandel en avontuurlijke plek. In het jaar 2000 kocht een Duits/Italiaanse Stichting het project en startte de restauratiewerkzaamheden die nog niet helemaal voltooid zijn. Maar de oorspronkelijke monnikencellen veranderde men in sobere logeerkamers . Ideaal om bezinningsweken e.d. te organiseren want geen GSM of internetbereik mogelijk op deze plek. Ook culturele activiteiten en bruiloften behoren tegenwoordig tot de activiteiten.
Gelukkig hoeven onze gasten geen avontuurlijk parcours meer af te leggen (misschien tot spijt van sommigen ?) . Verschillende beter onderhouden en bewegwijzerde wandelpaden vertrekkende vanuit Cupramontana of vanuit onze Girandola, leiden tegenwoordig naar deze mythische plek. Want iedereen is het met ons eens, een speciale rust en sfeer omringt meteen iedere bezoeker.
Tijdens opendeurdagen vang je zelfs een glimp op van de binnenkant, vooral de mooie kapel met beschilderd plafond verdient een bezoekje. Tijdens de Napoleontische tijd verdwenen verschillende kostbare stukken o.a. het altaarstuk uit majolica van della Robbia school. Tegenwoordig te bewonderen in de Pinacoteca van Jesi. De belangrijke boeken belandden gedeeltelijk in de huidige bibliotheek van Cupramontana.
Deze wandeling behoort dan ook tot één van de mooiste die men hier kan maken zonder al te grote moeilijkheidsgehalte. Mocht je bij ons logeren, vraag zeker naar deze wandelroute ! Wanneer we onze Girandola terug openen? Onze hoop vestigen we nu op mei. We hoefden eigenlijk niet te sluiten maar als er niet gereisd mag worden ?
We blijven de moed erin houden, ondertussen kleuren we opnieuw oranje en mogen wij bewoners van een kleine gemeenten weer max 30 km reizen ! Blijf gezond en wie weet tot ziens op onze Girandola !!! tanti cari saluti Isabelle en Erik Bij Gebrek aan nieuwe PS'jes enkele uit de oude doos : - Italianen zijn nogal behoudend wat naamgeving betreft. Nog altijd zijn heiligennamen zoals Paolo, Maria of keizerlijke namen als Cesare populair. In de oude boerenfamilie met talrijke kinderen gaf men gemakkelijkheidshalve nummers en geen namen. Mijn overgrootmoeder heette dan ook Primitiva ( de allereerste ) Hier in Poggio kennen we nog Quartina, Primo, Quinto enz. Maar de mooiste vinden we nog onze ramenleverancier: Benvenuto Secondo, of welkom de tweede. - Om in het centrum van Jesi te komen kun je naast de trappen ook een lift gebruiken. Alleen houdt de lift siësta tussen 13 en 16 uur en tevens werkt ze liever niet op zondag .
Please follow and like us:
Dank voor de volgehouden leuke en nuttige info en over wat jullie doen en meemaken.
Graag gedaan Will ! Kijken er naar uit om weer meer te kunnen rondreizen ! Groetjes. Isabelle