Cupramontana, 28 februari 2021.
Cari amici,
Net zoals in de lage Landen gunde koning Winter ons een bezoekje, weliswaar niet koud genoeg om te schaatsen, maar wel voldoende sneeuw om sneeuwballen te gooien. Doch sinds dat we twee keer bijna anderhalve meter sneeuw meemaakten, draaien we er onze hand niet meer voor om voor een luttele 20 cm. Maar het blijft natuurlijk steeds een mooi zicht !
Tijdens de overige februari dagen zwaaide Prinses Lente gelukkig steeds met haar scepter. Ideaal voor wandelingen en uitstappen. Kleurde onze regio geel dan kozen we voor verdere bestemmingen binnen onze regio, stond het op oranje dan verplaatsten we ons dichter bij huis.
Op onze trip naar de Kerk van San Claudio in Chienti ontdekten we een eigenaardig gebouw ? Eén of andere tempel ?
Nee bleek later, een seminarie van Redemptoris Mater, waar men priesters opleidde. Het seminariegebouw dateerde van 2000 en de hypermoderne kerk wijdde men in 2008. Het contrast met het gebouw dat we hierna bezochten, kon niet groter zijn: de Chiesa San Claudio al Chienti in Corridonia.
Een romaanse kerk uit de 11de eeuw met een onder- en bovenkerk en 2 opvallende torens. Hoogstwaarschijnlijk stond hier vroeger al een kleinere kerk. De buitentrap en het portaal van de bovenkerk voegden men in de 12 de eeuw eraan toe. Vaak als abdij vernoemd, doch hier verbleven nooit monniken. Tot onze grote vreugde bleek de kerk open ! Een sober interieur wachtte ons op, kenmerkend voor het romaanse. Van binnen kleiner dan verwacht. De 2 fresco’s uit de 15de eeuw representeren de heilige Claudio en de heilige Rocco.
Via een wenteltrap bereikten we de bovenkerk.
In 1227 beval keizer Frederik II, deze ruimte tot troonzaal om te bouwen. In 1995 vond men een gemummificeerd lijk onder het altaar met ros haar en een klein zwaard. Het zou om Otto III handelen. Sindsdien zijn er tussen professoren fervente debatten bezig, dat het Acquisgrana (wat altijd de Italiaanse benaming was voor de Duitse stad Aken) waar Karel de Grote leefde en stierf, hier in San Claudio al Chienti was en niet in Aken.
Binnen in de bovenkerk ontdekten we dan ook veel artikelen e.d. over deze hypothese. Volgens die laatste lagen zijn de ouders Van Karel de Grote Pepijn de Korte en Berta, begraven in de Collegiale kerk van San Ginesio, een gemeente enkele kilometers verder. Een goed excuus om tot daar te rijden.
Deze gemeente werd hard getroffen door de aardbeving van 2016, vele gebouwen stonden nog in de steigers. Toch vonden we het een bezoek waard, want er viel nog genoeg te zien.
De bewuste kerk stond op de piazza in de steigers. Bovenaan naast het portaal zagen we een steen met 2 menselijke figuren waarvan de hypothese beweert dat het Pepijn de Korte en zijn vrouw zouden zijn ?
Voor de Marche- blog en Valentijnsdag zochten we een Marchigiaanse love story, maar wel deze keer eentje met een happy end. In de stad Cagli speelde zich zo’n liefdesverhaal af, waarbij het allemaal tragisch begon maar gelukkig goed afliep. Het leuke was dat we het hele gebeuren konden reconstrueren a.h.v.een stadswandeling.
Bovendien ontdekten we een leuk majolica winkeltje waarbij we er al pratend met de kunstenares Linda Zepponi 2 uur verbleven; met natuurlijk ook een rondleiding en uitleg in haar atelier !
Een tochtje naar de zee behoorde ook tot ons programma: de romaanse abdijkerk Santa Maria in Portonovo opende nu opnieuw twee keer in de week haar deuren voor het publiek. Hier profiteerden we van, want ook deze kerk is dikwijls meer gesloten dan geopend. Op deze plek begint ook de Monte Conero of de kliffenkust van wel 500 m hoog ! De monniken wisten hun plekken wel te kiezen, de abdij steekt op zonnige dagen prachtig af met haar witte stenen tegen de blauwe lucht. Helaas niet op onze bezoekdag, want de grijze lucht liet weinig zonnestralen door. Het blijft desondaks een indrukwekkend gebouw, zeker als men verder het strand opwandelt en het gebouw van verre opmerkt. Gebouwd rond het jaar 1000, waarbij de monniken in een gebouw ernaast leefden. Dat laatste werd helaas vernietigd rond 1500 door de Turken, het kerkje overleefde deze inval wel.
Ooit een klein vissershaventje , behoort Portonovo tot een zeer geliefd strand in de zomer. Een ideale plek om ook zonsopgangen te fotograferen !
De 18de eeuwse toren de Bosis valt ook meteen op, een wachttoren opgericht in opdracht van paus Clemens XI. Later privé bezit van een adellijke familie. Tijdens een openmonumentendag, jaren geleden, beklommen Erik en ik deze toren. De barones verwelkomde iedereen , waarbij het uitzicht op de zee vanuit de slaapkamer adembenemend bleek.
De talrijke visrestaurants op het strand maken Portonovo ook voor gastronomen interessant,weliswaar geopend vanaf de zonnige maanden !
Wandelingen met de wandelgroep konden tevens plaatsvinden tijdens de gele periode. Hierbij ondernamen we een pittige klim tot de Foro degli Occhialoni. Een wandeling dat heel wat klauterwerk vereiste , maar de beloning was er dan ook, een reusachtige opening in de rotswand waarbij men goed moest uitkijken om niet in de diepte te vallen. De tocht impliceerde ook een afsteker naar de Grotte del Mezzogiorno.
De zonnige temperaturen leidden natuurlijk ook tot snoeiwerk in de tuin.
Normaal wilden we met Pasen openen, doch het reisverbod tussen de verschillende regio’s werd tot 6 april verlengd om te voorkomen dat tijdens de Paasdagen weer heel Italië op stap gaat. We zullen dus wel zien wanneer de eerste gasten op onze Girandola arriveren !
Gezond blijven en vele saluti
Isabelle en Erik
PS:
- Op een enorm uitzichtterras zagen we een bordje max.400kg. per vierkante meter toegelaten.(hoe zullen de toeristische gidsen dit delicaat oplossen?)
Dag Isabelle, ik hoop voor jullie dat de situatie nu zeer vlug gaat omkeren. Zoals veel mensen voor jullie hopen. En ook nu weer prachtige verhalen. Ik snap niet waar jullie het blijven halen. De historische ontdekkingen lijken oneindig. Hilarisch. Lieve groetjes, Lydi
Dag Lydi, bedankt voor de lieve wensen. Het zal wel zoals vorig jaar worden, met de zomer komt alles weer goed. Voorlopig zijn we weer rood, dat betekent weer rondjes in je eigen gemeente of beter nog rond je huis ! Tanti saluti. Isabelle en Erik