1 februari 2019,


Cari amici ,

De titel slaat op het feit dat dame Fortuna ons twee keer welwillend is geweest ! Ik haalde olijfolie bij vrienden op, dat ik nog te goed had van de olijvenpluk. Op de terugweg bemerkte ik rookwolken afkomstig van de Girandola. Wat raar, waarom stookte Erik net voordat het donker werd, nog een vuurtje ? Doch eenmaal ter plaatse zag ik, dat de heuvelflank onder ons huis in brand stond. Snel Erik gewaarschuwd, de tuinslang ontrold en emmers vullen. Geluk bij een ongeluk, er waaide geen wind en de grond was nogal vochtig. Desalniettemin, de nog smeulende as afkomstig uit onze houtverwarming bleek nog warm genoeg om een vuurtje te starten. Gelukkig dat ik het op tijd opmerkte, anders was een gedeelte van ons huis in rook opgegaan.

Een volgende gelukstreffer gebeurde na een zaterdagwandeling. Onderweg naar huis zocht ik mijn hoesje met geld, pas en rijbewijs…nergens te vinden. Ik had het niet thuis achtergelaten. Bleek er niets anders op te zitten dan heel de wandeling opnieuw te doen. Nu bezit ik totaal geen oriëntatievermogen, maar die dag legden we een redelijk gemakkelijk te volgen parcours af, bovendien in de sneeuw, waardoor ik gewoon de voetsporen moest volgen. Maar toch, geen sinecure om na 12 km benenwagen te hebben gebruikt , een herhaling te doen. Hoe ik ook speurde, niets te vinden . Terug naar de auto dan maar en miracolo, opeens zag ik het hoesje liggen in de sneeuw…..

Doch de derde keer bleek dame Fortuna op vakantie te zijn; onze poes Panina net 8 maanden oud, keerde op een dag niet meer terug, hoe we ook zochten , berichten plaatsten enz…

Voordat we onze winterstop bereikten, ontvingen we met oud en nieuw nog Italiaanse gasten. Dus zorgden we voor een ruime keuze aan zoetigheden voor het ontbijt, dat we uiteindelijk zelf mochten opeten, daar ze zo lang uitsliepen dat het alweer tijd was voor het middageten bij hun vrienden in Cupramontana.

Onze gasten vragen ons altijd wat we in de wintermaanden doen ? Hoe brengen we die door ? Op de één of andere manier gaan die maanden ook dikwijls snel om. Mooie wandelingen met de wandelgroep, zoals die bij het meer van Cingoli:

De dieren zegening meemaken op de dag van Sint Antonius abt bij het klooster van Romita in Cupra. Talrijke baasjes sleepten hun huisdieren mee van hond tot schildpad…

Januari was hier vroeger de slachtmaand van het varken. Dat herdenkt men door tijdens deze maand een varken te verwerken tot worst, spek e.d. wat men dan ook kan proeven en/of kopen.

2019 betekende reeds 17 jaar runnen van onze B&B, dus mochten onze B&B kamers weer wat restylet worden, zoals men dat tegenwoordig noemt. Nieuwe lampjes, nieuwe spiegels en nieuwe foto’s deden ook wonderen. Hier al een voorproefje in afwachting van de nieuwe website !

We hopen dat we dan ook weer veel gasten op onze Girandola kunnen verwelkomen, volgens de Marchigiaanse uienmeteo wordt het vanaf mei zomers ! Of deze weersvoorspelling met uien ook opgaat voor Belgenland weten we niet. Maar samen met mijn collega blogsters van EccoleMarche wilden we wel eens zien of het allemaal klopte: in ieder geval de maand januari zat er pal op: koning Winter nestelde zich stevig in le Marche en is nog lang niet van plan om weg te gaan. Benieuwd hoe dat gebeurt met die uien ? Hier kunnen jullie het lezen.

Tot de volgende keer !

Tanti saluti da Isabelle ed Erik

PS:

– Bij de november maandbrief, bleek de tandarts afwezig te zijn wegens ziekte. Ondertussen vonden ze een plaatsvervangster. Dat was nog eind 2018. Maar een nieuwe afspraak voor 2019 kon pas midden januari ingebracht worden in de computer , want het systeem kende 2019 nog niet. Midden januari terug en toen bleek de plaatsvervangster het al opgegeven te hebben, dus nu wachten op een nieuwe plaatsvervanger…

– Bij de universiteit van de volwassenen schreef ik me in voor 3 lessen geschiedenis van de vroege Romeinse periode in le Marche. De eerste les startte al uitstekend… de professor vermeldde gedurende 45 minuten wat hij allemaal niet zou behandelen en toen was de les al bijna om.

– Mijn zus in Umbrië had weer een mooie anekdote over haar gidsbeurten in Perugia. Toeristen bussen mogen nl. niet meer het centrum in, behalve als men van te voren om toestemming vraagt, bijvoorbeeld als men mindervaliden vervoert of toeristen die minder goed ter been zijn. Doch als bewijs geldt alleen de parkeerkaart voor mindervaliden… Het blijkt bovendien bijna onmogelijk om op voorhand toestemming te vragen want de gidsen weten zelden of er mindervalide mensen aan boord zijn. Ook deze keer tijdens de kerstdagen, verschillende mensen met een scootmobiel waarmee je echt de heuvels van Perugia niet opkomt. Mijn zus naar de politie bellen: tja dat moest van te voren worden aangevraagd. Mijn zus legde uit dat dat vaak niet mogelijk was. De persoon aan de andere kant van de lijn antwoordde, dat ze dat dan aan de hooggeplaatste moest vragen…om dan meteen te besluiten: – ah maar die hooggeplaatste dat ben ik !-