Cupramontana, 17 februari 2022,
Cari amici,
We reden nu terug zuidwaarts, richting naar huis, doch onze te- bezoeken- lijst bevatte nog enkele adressen !
Deel 5: 10/12/2021-15/12/2021:


We namen afscheid van onze familieleden in Denemarken, om uiteindelijk terug in Duitsland te belanden. Hier ontdekten we een mooie rustige overnachtingsplek op de parking van een golfclub.

’s Anderendaags geschiedde een wonder, het zonnetje kwam er warempel door. Wat hadden we het zonlicht gemist ! Voordat we onze familie in Vorden bereikten, stond een speciale ontmoeting op ons programma; een tijdje geleden trof ik een bijzonder dropwinkeltje aan op Facebook. Dit katapulteerde mij onmiddellijk naar mijn kindertijd; de Italiaanse nicht van mijn moeder beheerde ooit een echt ouderwets kruidenierswinkeltje in het Italiaans dorpje Ronco Biellese. Ze was zelfs onze buurvrouw, zodat we regelmatig daar belandden voor de boodschappen, maar vooral de grote glazen potten herinnerde ik mij nog heel duidelijk, vol met verschillende soorten snoep !!!
Dus stond Het Dropwinkeltje in Sneek al heel lang op mijn wensenlijst, nu dat we er toch waren… Bovendien bleek Sneek een uiterst gezellig stadje te zijn, waarbij vandaag iedereen van het mooie weer profiteerde. De eigenaars Henk en Jannie had ik al van te voren van ons bezoek op de hoogte gesteld. Het werd een heel gezellige kennismaking, vooral door het feit dat Jannie 12 jaar in Italië woonde, de taal vloeiend sprak en hun basis ingrediënten voor hun drop uit een klein bedrijfje in Calabrië afkomstig waren ! Hun drop bleek veelal gekend, want het was een komen en gaan van liefhebbers. Wij voorzagen ons rijkelijk van allerlei soorten drop Nederlandse, Belgische en zelfs Italiaanse drop die je bij ons slechts op jaarmarkten vond !





Van hieruit duurde het nog maar even om bij de oom en tante van Erik aan te komen, waar we een heerlijke avondmaal ontvingen en ’s anderendaags ook een lekker ontbijt !!!
Het volgende adres was Eriks zus in Huizen, waar we getuige waren van de spannende eindrace van Formule 1. De neven kwamen ook langs, zodat het een gezellige familieborrel werd !
Voordat we de Nederlandse grens voor de laatste keer overstaken, laadden we onze garage met Nederlandse producten. De spullen uit Denemarken leverden we af bij Eriks ouders, die we nu de laatste keer bezochten. De volgende dag reden we nog even langs mijn zus om drop af te geven. Hierna Belgische producten ingeslagen en in Calamine/Kelmis overnacht.

Waar gingen we nu op visite ? Bij Otto en Elke, die een vakantiehuis in ons dorpje Poggio Cupro bezaten. Bovendien was Elke de Duitstalige medeblogger van de Marche blog Eccole Marche ! Zij woonden in Aken en we hadden hen al heel lang beloofd om indien mogelijk bij hen langs te komen. Hun huis lag net aan de rand van Aken, zodat het centrum ervan gemakkelijk bereikbaar was. Samen bezochten we de Weihnachtsmarkt, één van de weinige Bundesländer waar ze het toelieten, mits 2G. Ook hier nostalgie herinneringen aan de Weihnachsmarkten van Keulen uit mijn jeugd !








Ondanks het slechte weer, zorgden Otto en Elke ook nog voor een leuke rondleiding in Aken.




















We stonden ook even op het hoogste punt van de stad, met toch nog wat uitzicht…maar daarna vluchtten we terug naar hun huis, waar we nog een gezellige avond beleefden en ’s morgens nog een Frühstück.



Opnieuw afscheid nemen van vrienden, om met de Girandolatrotter langzaamaan verder zuidwaarts af te zakken !
Wordt vervolgd.