Met onze Girandolatrotter op reis, de maidentrip !

Cupramontana, 21 januari 2021.

Cari amici,

Alweer bijna een maand thuis na onze trip naar het noorden. Op een klein akkefietje met de ijskast na, gedroeg onze Girandolatrotter, zoals we onze mobilhome doopten, meer als perfect ! Net geen 7000km en 39 dagen onderweg. Het ene minpunt bleek het weer, slechts 2 dagen zon, de rest van lichtgrijs tot donkergrijs, regen of sneeuw. Doch ons reisdoel bestond niet uit het opzoeken van zonnige oorden doch op het terug zien van onze familieleden, waarvan we de meesten minstens 2 jaar niet meer gezien hadden. In corona tijden bewees onze mobilhome het ideale reismiddel te zijn, we waren onafhankelijk, vervoerden alles mee, ook al veranderden de regels van land tot land en van week tot week.

We kijken dan ook met veel plezier op onze eerste lange trip met onze Girandolatrotter ! Kijken jullie met ons mee?

Deel 1: 15/11-22/11 van Cupramontana-Blegny.

Onze Oostenrijkse house- en catsitters wuifden ons weg, zij zouden gedurende onze afwezigheid op ons huis en katten passen. Bovendien profiteerden ze ervan om ook voor zichzelf een woonst te vinden in Le Marche.

Wij stopten nog even bij een openbare weegplaats, onze camper woog gelukkig niet te veel, ondanks de volle garage of opbergruimte. Veel spullen bestemd voor ons nichtje die in Amsterdam studeerde, maar ook de rest van de familie had ons een lijstje met Italiaanse wensen doorgegeven.

Een groot pluspunt wat het huidige reizen betreft met camper: de app’s waarmee je overnachtingsplaatsen opspoort ! Vooral dat nu de dagen kort zijn, vindt men zelfs in het donker nog redelijk gemakkelijk een staanplaats. Vroeger behielpen we ons met kaarten en boekjes e.d. Nog afgezien van het feit dat vele campings in dit seizoen ook dikwijls van een rustpauze genoten.

Eerste stop Brentonico in het noorden van Italië. Een mooie plek, waarbij we ’s anderendaags even het dorpje bezichtigden.

’s Avonds bereikten we Füssen, het Duitse grensplaatsje met Oostenrijk. Op de kaart bemerkte ik, dat het sprookjesachtige kasteel van Koning Ludwig Neuschwannstein zich in de buurt bevond. Die kans wilde ik niet missen. Doch één van de meest fotogenieke plaatsen (zelfs al wereldberoemd vòòr het Instagram tijdperk) verdween totaal onzichtbaar in de dikke mist…. Gelukkig leverde het af en toe mysterieuze beelden op en een mooie wandeling tot aan de burcht zelf. Helaas stelden we de Corona gevolgen vast, weinig bezoekers en dat waar iedereen louter van toerisme leeft.

Het weer wilde niet meewerken, de dagen waren nogal mistig of grijs. Een volgende halte was Osthofen, een wandeling leerde ons, dat er hier enkele jaren een soort concentratiekamp was geweest, nog voor de tweede wereldoorlog. Het museum ontving bezoekers, dus maakten we daarvan gebruik.

Op 19/11 arriveerden we bij onze eerste halte: Eriks broer en zijn gezin in Stockstadt am Rhein, hiervoor namen we een pontje. Een blij weerzien, na 4 jaar, veel te vertellen natuurlijk. De eerste bestelde goederen leverden we hierbij af en we vulden onze drinkwatertank weer. In de winter sloten veel camperplaatsen het water af als bescherming tegen de vorst.

’s Avonds wees de app Park4night ons een prachtige plek bovenaan de Rijn in Rüdesheim. De weergoden hadden nog altijd wat last van slecht humeur, maar dat weerhield ons niet om ’s anderendaags te wandelen. Toevallig stonden we bij een ex-jeugdherberg waar verschillende wandelpaden elkaar kruisten. De eerste leidde naar het klooster van Ildegard von Bingen een abdis die haar tijd ver vooruit was en het tweede pad eindigde bij het monument Germania genaamd. Dus besloten we beide te doen! Naarmate de dag vorderde, klaarde het weer ook langzamerhand op en genoten we van de mooie wijngaarden en vergezichten op de Rijn!

De dag was nog lang niet voorbij, we reden naar Koblenz om naar de Deutsche Eck te lopen, de plaats waar de Moezel en de Rijn elkaar ontmoeten. We waren niet de enigen !

’s Morgens vroeg maakte ons helaas de regen wakker. Het mooie weer van gisteren had niet lang geduurd. Vandaag overschreden we de Belgische grens, ook hier nergens een douanegebouw of controle te bemerken. Op de voormalige mijnsite van Blegny stopten we.

Wordt vervolgd !

Wordt vervolgd.