Nadat\nwe onze bezoekers uitwuifden, kon het feuilleton van de compromesso\nherbeginnen. Ondertussen legden we wel even 600 km. af naar het\nnoorden van Itali\u00eb, P\u00efemonte, waar mijn moeder haar ouderlijk huis\nverkocht. Alle meubelen e.d. die we konden gebruiken, mochten we dan\nmeenemen. Er stond echter zoveel dat we de tocht ondanks 2 auto\u2019s\nen aanhangwagen,enkele weken later konden herhalen. Maar wat we\nontdekten bleek de moeite waard. In de talrijke hutkoffers vonden we\nzelfs de nog ongebruikte uitzetten van mijn grootmoeder, tegenwoordig\nallemaal dure antieke stoffen.<\/em><\/p>\n\n\n\n De\nEngelse eigenares treuzelde echter nog altijd en toch mochten we\nverder doen.<\/em><\/p>\n\n\n\n We\nvroegen de stroomaansluiting aan. Eerst bedroeg de wachttijd 2 dagen,\ndan 10 en uiteindelijk 3 uren. Maar de toverfee uit het sprookje was\nons welgezind, want alles functioneerde nog, ook de waterleidingen en\naf-en aanvoeren vertoonden geen enkele lek ! Na 7 jaren niet meer\ngebruikt te zijn.<\/em><\/p>\n\n\n\n We konden dus nu in het huis wonen. Een geluk want de Amerikaanse eigenaars kwamen terug in Bokrijk. <\/em><\/p>\n\n\n\n Zo woonden we dus enigszins toch in een kraakpand, we knapten het langzaam op, maar met zo weinig mogelijk kosten in afwachting van een officieel document.<\/em><\/p>\n\n\n\n Na 2 dagen inwonen hielden we zelfs een \u201ckrakersfuif\u201d. Vrienden van mijn zus uit Perugia, Claudio en Emiliana wensten Claudio`s 50ste verjaardag in het groot te vieren, maar hiervoor bood hun appartementje in Perugia onvoldoende plaats. Geen probleem in ons krakerspand. We wijdden meteen onze pizzaoven in, onze living en keuken voorzagen we van een twintigtal stoelen en dito borden en bestek. Ja want het juiste aantal genodigden bleef bij zo`n Italiaans feest altijd tot het laatste ogenblik een verrassing. Claudio ging dan halverwege op de heuvel staan, met zijn GSM de gasten opwachten. Bij ons was nl. geen bereik en zo gemakkelijk waren we niet te vinden. Na een heen en weer gebel, waarbij talrijke gasten de weg totaal kwijt waren, bereikten ze allemaal in konvooi ons huis. Het werd een fantastisch gezellige avond met hoe kan het ook anders weer fantastische pasta`s enz\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n In\noktober ontvingen we zelfs al onze eerste gasten, de oom van Erik. We\nrichtten het appartementje in en de meubels van mijn grootmoeders\nhuis kwamen nu goed van pas.<\/em><\/p>\n\n\n\n Hopelijk\nvolgende maand een compromesso !! Isabelle\ned Erik<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Cupramontana , 30 september 1999. Ciao Amici, Nadat we onze bezoekers uitwuifden, kon het feuilleton van de compromesso herbeginnen. Ondertussen legden we wel even 600 km. af naar het noorden van Itali\u00eb, P\u00efemonte, waar mijn moeder haar ouderlijk huis verkocht. Alle meubelen e.d. die we konden gebruiken, mochten we dan meenemen. Er stond …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":597,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[76],"tags":[],"class_list":["post-595","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-vroegere-maandbrieven"],"yoast_head":"\n
\nOpeens\neen doorbraak in het feuilleton\u2026 we spraken voor de eerste keer\nzelf met de eigenares, ze verzekerde ons dat we gerust op beide oren\nkonden slapen, want ze verkocht het zeker aan ons, maar familiale\nproblemen verhinderden haar om naar Itali\u00eb te komen. We eisten toch\neen handtekening zeker voor de winter. Dat beloofde ze ons dan .<\/em><\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20191120_184105_01.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
\n
\n<\/em>Tanti\ncari saluti<\/em><\/p>\n\n\n\n