Het\nlijkt alsof het gisteren was, dat we afscheid namen van onze\nvriendin die tijdelijk op onze poes en huis in Belgi<\/em>\u00eb<\/em>\nzou passen.<\/em><\/p>\n\n\n\n Prachtige weer wachtte ons op bij aankomst in La Bella Italia. De Renault Kangoo en onze aanhangwagen volgeladen met de meest noodzakelijke spullen, brachten ons probleemloos tot het huis van mijn zus Patricia en mijn schoonbroer Jan in Umbri\u00eb. Hier acclimatiseerden we de eerste week.<\/em><\/p>\n\n\n\n De tweede week verhuisden we met een geleende jeep van buurman Orlando naar een woning van Amerikaanse kunstenaars. Ons stekje voor de komende maanden bereikte men nl. niet met een gewone auto, maar slechts per muilezel of te voet via een bospaadje dat sterk afdaalde langs een heuvel. Om veel spullen te vervoeren ,vormde zo’n jeep wel een goede oplossing.<\/em><\/p>\n\n\n\n We doopten dit huis meteen om in Bokrijk, naar de nostalgische herinneringen van Limburg, maar ook naar de gelijkenis met het Belgisch openluchtmuseum en de middeleeuwse huisjes ; een open haard waarin je kon zitten, geen badkamer , water afkomstig uit een bron, spaarzaam en eenvoudig gemeubelde woonruimtes, kleine vensters …<\/em><\/p>\n\n\n\n Onze belabberde conditie zou in de toekomst met sprongen verbeteren, een afdaling impliceerde immers een beklimming . Nachtelijke terugtochten gebeurden met een zaklamp, want de Belgische lichtvervuiling bleek hier nog niet uitgevonden. We maakten kennis met het oerdonker uit de Middeleeuwen, een nieuwe en indrukwekkende ervaring. Voor het eerst beseften we de waarde van het licht bij volle maan. <\/em> <\/p>\n\n\n\n Amper een week later volgden we een blitzcursus \u201choe paarden verzorgen, hoe paardrijden,\u201d Orlando en zijn gezin wensten ons als oppas voor hun huis, moestuin, paarden, honden en kat tijdens hun vakantie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Na deze cursus waren we volleerde cow-boys, Erik zelfs een Indiaan want hij reed probleemloos zonder zadel of bit. (een stamboomonderzoek kon misschien eventuele Indiaanse roots opleveren ). Ik kon eerder naar als clown naar het circus want ik gleed er steeds van af.<\/em><\/p>\n\n\n\n Orlando’s\n huis stond in schril contrast met Bokrijk; we noemden dit het \u201c\nhuis van de 20 ste eeuw\u201d ; 4 badkamers, 4 livings, …200\nlichtknoppen om te bedienen en soms nog geen licht.<\/em><\/p>\n\n\n\n Natuurlijk\nstartten we onze huizenzoektocht, uiteindelijk kwamen we daarvoor\nhier naar toe.<\/em><\/p>\n\n\n\n We\npluisden de plaatselijke streekkrant naar advertenties. Al gauw\nmerkten we , dat men voor een Italiaanse zoektocht h\u00e9\u00e9l , v\u00e9\u00e9l\ntijd moest vrijmaken. We spraken eerst een ontmoetingsplaats af. De\nhuizen waren soms moeilijk te vinden en bezaten vaak geen adres.\nSoms noemde men h\u00e9t pleintje van het dorp als afspraakplaats , kwam\n men in dat dorp, bleken er honderden pleintjes te zijn. Een\ngroepje oudere mannen op een bankje beweerden dan dat hun pleintje l\u00e0\npiazza was ,waardoor we soms tevergeefs wachtten. Gelukkig bood de\nGSM een uitkomst en vonden we dan ietwat verder de juiste plek. Of\nmen sprak af aan het station en bleek de eigenaar Eugenio een zeer\nkatholiek mens te zijn, die 2x per dag naar de kerk ging en vroeg \nof we dat ook deden . Waarop de vrijzinnige Erik volmondig \u201cja\u201d\nantwoordde. ( In <\/em>Belgi\u00eb<\/em>waren\ntoch veel katholieken ? Althans dat verstond Erik toch) . Of bleek \nde 81 -jarige eigenaar nog ambities te bezitten van een Formule 1\npiloot, zo scheurden we met zijn Fiatje 500 de heuvels in , de\nbochten op 2 wielen nemend. Of we moesten in het dichtstbijzijnde\ndorp naar de Americano vragen, de bijnaam van de eigenaar. Het dorp\nleek helemaal uitgestorven, ik besloot maar ergens aan te bellen.\nHoorde ik van achter de luiken op de eerste verdieping een vrouw luid\nschreeuwen: \u201cJa? Wie is het ?\u201d Stond ik dan luid de reden van\nonze komst te roepen op een piazetta . <\/em>\n<\/p>\n\n\n\n Bij\nelk bezoek volgde een espresso bij de plaatselijke bar,\nrechtopstaand ,drinken, slikken en wegwezen of bij de mensen thuis of\nbij de toekomstige buurvrouw. Soms werden we tot onze grote\nverbijstering als de nieuwe buren voorgesteld….\u201d Maak eens een\nespresso voor deze signori , uw nieuwe buren \u201c heette het dan..<\/em><\/p>\n\n\n\n Eindelijk\n bereikte je de bewuste plek . Telkens beweerden de eigenaars dat\nje zo\u2019n panoramische plek nog nooit gezien had en dan bekeken ze\nvol verwachting uw gezicht. Theatraal beaamden we dat een\ndergelijke plek ons compleet verraste. . Wat niet echt een leugen\nwas , sommige vergezichten kon je inderdaad inkaderen, de gebouwen\nechter moest men soms lang zoeken tussen het struikgewas of\nbestonden louter uit een aantal stenen of waren ingestort tijdens\nde recente aardbeving.<\/em><\/p>\n\n\n\n Maar\ndat was toch geen probleem, want je ontving hier subsidies, veel\nsubsidies (met alle beloofde subsidies konden we een heel\nvakantiedorp openen) Na de verbouwingen konden we ons dan gerust\nneerzetten op een stoeltje en het geld zou binnen stromen (althans\nvolgens de eigenaars) !!! Hierop volgde meestal een wandeling rond \nhet domein van 15 ha of in het bijbehorende bos. Na afloop kregen we\nnog dikwijls een sightseeing in het naburig kasteel en dorp ( hier\nis de apotheek, de kerk,\u2026) en ze beloofden een feestmaaltijd bij\nhen thuis, na ondertekening van het koopcontract\u2026.want wij gingen\nhet toch kopen nietwaar ? Welke bezwaren kon men immers hebben bij\neen dergelijke kans ? Misschien de prijs ? Hierover moesten we ons\ngeen zorgen maken, banken genoeg in Itali<\/em>\u00eb<\/em>.<\/em><\/p>\n\n\n\n Leuke\navonturen dus, maar ons droomhuis vonden we nog niet. Misschien\nvolgende maand ?<\/em><\/p>\n\n\n\n Isabelle\nen Erik<\/em><\/p>\n\n\n\n PS:<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n \nE\u00e8n van de bezochte huizen\nbleek in het bezit van 2 vriendelijke Italiaanse mannen . Na de\ngebruikelijke rondleiding en wandeling op hun domein, echt een\nparadijs , met een fantastische tuin erbij, begrepen we niet waarom\nzij hier weg wilden. Ik vroeg het dan ook aan Virgilio. Als antwoord\nvolgde een echt stukje uit de commedia dell’arte: \u201c Ik heb me\naltijd gezegd, Virgilio als je 60 bent, dan moet je naar Rome\nverhuizen. \u201c Hierbij zuchtte hij eens : \u201c Nu ben ik 60 en dus\nmoet ik naar Rome\u201d Zijn vriend schreeuwde onmiddellijk: \u201c je\nweet toch wel dat dat je dood betekent naar Rome gaan en dit\nallemaal achter laten\u201d Wanhopig zei Virgilio: \u201c Ik weet het, ik\nweet het, maar ik moet ,ik moet ….\u201d ze begonnen tegen elkaar te\nroepen en te dreigen….gelukkig bracht mijn vraag \u201cWat vragen\njullie voor het huis en de tuin ?\u201d de beide heren meteen tot de\nnuchterheid zelf.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Le notizie vanop een Italiaanse heuvel Cupramontana , 30 juni 1999. Cari Amici, Het lijkt alsof het gisteren was, dat we afscheid namen van onze vriendin die tijdelijk op onze poes en huis in Belgi\u00eb zou passen. Prachtige weer wachtte ons op bij aankomst in La Bella Italia. De Renault Kangoo en onze …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":576,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[76],"tags":[77],"class_list":["post-563","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-vroegere-maandbrieven","tag-verbouwing-huis-italie"],"yoast_head":"\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20190423_151312_01.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20190423_151325_01-1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20190423_151341_01.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20190423_151332_01.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20190423_151402_01.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/www.lagirandola.eu\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/11\/IMG_20190423_151407_01-1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
\nTanti\nsaluti cari,<\/em><\/p>\n\n\n\n